Mszyce, Aphididae
 
ImageMszyce (Aphididae) to niewielkie owady z rzędu pluskwiaków, obejmują ponad 3 tysiące gatunków.
 
 

Mszyce (Aphididae)

Długość: 2 - 4 mm.

Ciało: małe, o miękkiej i delikatnej budowie. Błoniaste skrzydła z których pierwsza para jest znacznie większa od drugiej. Odwłok mszyc jest baryłkowaty, z zaznaczoną wyraźnie segmentacją. Cechą charakteryzującą zarówno uskrzydlone jaki i nie uskrzydlone mszyce jest występowanie w tylnej części odwłoka pary rurek zwanych „symfoniami”. Nogi mszyc są stosunkowo długie.

Zimowanie: mszyce dwudomne zimują na żywicielu, przeważnie na gałązkach drzew.

Rozmnażanie: dziewo i żyworodnie.

Stadia: w całym okresie wegetacyjnym może wystąpić od 8 do 12 pokoleń.

Szkodliwość: mszyce są roślinożerne i wysysają sok z liści, pochew liściowych. Osiadają przede wszystkim pąki kwiatowe, gdyż samice składają jaja na łodyżce w pobliżu pąku. Często są przyczyną znacznych szkód w sadach, gdyż w wyniku ich żerowania następuje zachwianie gospodarki wodnej w roślinach, czego następstwem jest więdnięcie i zasychanie liści, pąki nie rozwijają się, młode pędy są zniekształcone. Spada znacznie przyrost drzew.

Zwalczanie:
- stosowanie preparatów kontaktowych (wiosną, przed pękaniem pąków), pozwala to zniszczyć zimujące jaja,
- naturalnym wrogiem mszyc są biedronki, od których mszyce są znacznie mniejsze,
- przed i po kwitnieniu powinno się także stosować preparaty systematyczne i wgłębne.

Wśród mszyc atakujących zboża i trawy wyróżnia się:
- mszyce owocowo-zbożowe
- mszyce jabłoniowo-babkowe
- mszyce jabłoniowo zielone
- mszyce wiśniowo przytuliowe
- mszyce śliwowo-trzcinowe

W Polsce występuje kilkaset gatunków mszyc. Występują masowo, żerują na roślinach. W większości są szkodnikami upraw.



Działy serwisu